"وورسبورگ" سال 1430- دو نفر مست پیکر مدهوش و مجروح زنی جوان را در چالۀ آبی در حومۀ شهرپیدا می کنند و او را به نزدیکترین خانه می رسانند. زن صاحب خانه که پرورش دهندۀ الاغ است، از این بیمار زیبا که حافظۀ خود را از دست داده است به خوبی مراقبت می کند. ولی در ازای این تیمار و پرستاری، زن بهای گزافی را از "الیزابت" درخواست می کند: تن فروشی در روسپی خانۀ شهر. پس از گذشت بیش از یک سال، روزی حاکم اسراف کار و هوسران منطقه، اسقف " یوهان" از " برون" زن جوان را به نزد خود فرا می خواند. درسایۀ شب، فرستادگان اسقف الیزابت را ربوده و به " مارین وست" می برند. درآنجا و در بستر فرمانروا او ناگهان حافظۀ خود را باز می یابد... .... „Würzburg“ um 1430. Zwei Betrunkene finden in einem Wassergraben der Vorstadt den leblosen Körper einer jungen Frau. Sie ist bewussltlos und lebensgefährlich verletzt. Also bringen sie sie in das nächstgelegene Haus. Die „Eselwirtin“ pflegt die Unbekannte, die ihr Gedächtnis verloren hat, gesund. Doch für Pflege und Medizin fordert sie einen Preis: „Elisabeth“ soll für sie arbeiten- im Dirnenhaus der Stadt muss sie den Freiern zu Diensten sein. Mehr als ein Jahr wird die dort verbringen, bis eines Tages der verschwenderische und wollüstige Landesherr, „Bischof Johann“ von „Brunn“, die schöne Dirne zu sich ruft. Im Schatten der Nacht wird Elisabeth von den Gesandten des Bischofs abgeholt und auf die „Marienveste“ gebracht. Und dort, im Schlafgemach des Landesherrn, kehrt ihre Erinnerung schlagartig zurück....