"هوا فوق العاده سرد است، 18 درجه و برف می بارد. به زبانی که زبان من نیست، بلورهای بزرگ و تقریبا" بی وزن برف "کانیک" روی هم انباشته می شوند و زمین را با شبنم ریز یخ زدۀ سفید می پوشانند." رمان پیش رو چنین آغاز می شود. در دانمارک گرینلندی و حتی نیمه گرینلندی بودن، کار دشواری است. "اسمیلا یاسپرسن" گرینلندی37 سالۀ ترشرو، ناسازگار و گوشه گیری است که هیچ تمایلی به مراوده با دیگران یا حتی کودکان ندارد. ولی در این میان، یک گرینلندی دیگر توانسته است محبت او را جلب کند: "یسایا" پسر 6 سالۀ همسایه! اسمیلا مراقبت از پسربچه را زمانی که مادر الکلی وی از اینکار عاجزاست، برعهده می گیرد. تا اینکه روزی "یسایا" دچار حادثه می شود و از پشت بام یک انبار در بندرگاه کپنهاگ سقوط می کند. آیا این واقعا" یک اتفاق بوده یا کسی او را هل داده است؟ از این گذشته، این کودک ترس از بلندی دارد و جرأت رفتن به طبقۀ سوم ساختمان را حتی از راه پله های ایمن ندارد. ولی چرا باید کسی قصد جان یک بچه را بکند؟ آیا "یسایا" از موضوعی خبر دارد؟ و معنی رد پاهای روی برف چیست؟ این پرسش ها ذهن "اسمیلا" را درگیر کرده اند. پس موضوع حادثه منتفی است و علی رغم اینکه تمامی شرایط برعلیه او هستند، به تحقیقات خود ادامه می دهد. زمانی که ازمخفیگاه "یسایا" در زیرزمین کاستی پیدا می کند که بر روی آن مردی به گویش نامفهوم اسکیمویی، راهنمایی هایی پیرامون سرزمین جنوبی ارائه می دهد؛ به نخستین سرنخ دست می یابد. شاید هم سرنخ اصلی که به افراد ناشناس پشت این ماجراها می رسد. "پتر هؤگ" پسر بزرگ یک حقوقدان خدمات اجتماعی و یک آموزگار زبان های لاتین و آلمانی سال 1957 در دانمارک بدنیا آمد. وی دورۀ کارشناسی ارشد ادبیات تطبیقی را سال 1984 در دانشگاه کپنهاگ گذارند. سپس یک دورۀ آموزش بازیگری و رقص را در سوئد و پاریس به پایان برد. تا کنون سه رمان و مجموعه ای از داستان ها از وی به چاپ رسیده اند که به زبان های بی شماری ترجمه شده اند. „Es friert, außerordentliche 18 Grad Celsius, und es schneit. In einer Sprache, die nicht mehr meine ist, heißt der Schnee quanik, er schichtet sich zu Stapeln, fällt in großen, fast schwerelosen Kristallen und bedeckt die Erde mit pulverisiertem, weißem Frost. So beginnt der Roman Fräulein Smillas Gespür für Schnee . Grönländer, und seien es auch nur Halb-Grönländer, haben es in Dänemark nicht leicht. Die 37-jährige verbitterte, unangepasste, eigenbrötlerische Grönländerin „Smilla Jaspersen“, die eigentlich nichts mit anderen Menschen oder gar Kindern zu tun haben möchte, verliebt sich in den sechsjährigen Nachbarsjungen „Jesaja“, der ebenfalls Grönländer ist.. Sie kümmert sich um ihn, wenn seine alkoholkranke Mutter nicht dazu in der Lage ist. Eines Tages verunglückt der Junge. Er stürtzt im Kopenhagener Hafenviertel vom Dach eines Lagerhauses. Ist er tatsächlich gestürzt oder hat jemand nachgeholfen? Schließlich hat der Junge eine panische Höhenangst und traut sich selbst auf der sicheren Treppe zu Hause kaum in den dritten Stock. Aber warum sollte jemand ein Kind in den Tod stoßen? Kann man so jung sein und schon zuviel wissen? Und was bedeuten die Spuren im Schnee? Solche Überlegungen lassen Smilla keine Ruhe. Sie glaubt nicht an einen Unfall und stellt weitere Nachforschungen an, obwohl mit allen Mitteln versucht wird, sie daran zu hindern. Als sie in Jesajas Versteck im Keller eine Kassette findet, auf der ein Mann in kaum verständlichem Eskimodialekt Wegbeschreibungen durch das ewige Eis abgibt, hat sie ihre erst Spur- und möglicherweise das in der Hand, hinter dem der oder die Unbekannten her sind. „Peter Høeg“, 1957 in Kopengangen als ältester Sohn eines Juristen im Staatsdienst und einer Dozentin für Latein und Deutsch geboren. 1984 machte er den Magister Artiumin vergleichender Literaturwissenschaft an der Universität Kopenhagen. Anschließend absolvierte er in Schauspieler und Tänzer. Bislang sind von ihm drei Romane und ein Band mit Erzählungen erschienen, die sämtlich in zahlreiche Sprachen übersetzt wurden und Paris eine Ausbildung zum