نویسنده از زمانی می گوید که پرداختن به ادبیات در چین ممنوع بود. با اینحال، مردمانی بودند که خطر زندانی وتحقیرشدن را به جان خریده و به خواندن رمان مشغول می شدند. با اینحال، وی به طنز و به روشنی دوران دشوار وپرزحمت انقلاب فرهنگی چین را به خواننده ارائه می دهد. دو دانشجوی چینی که برای " آموزش دوبارۀ فرهنگی" به یک دهکدۀ دورافتادۀ کوهستانی در آن سر دنیا فرستاده شده اند، به زودی در می یابند که برای ادامۀ زندگی تنها یک راه دارند: آنان باید آن چمدان چرمی شگفت انگیز که شاهکارهای ادبی ممنوع غرب را درخود جای داده است، به چنگ بیاورند. چرا که با آنها می توانند بر مشقت و تیره روزی موجودیت خود چیره شوند و شاید هم قلب دخترک خیاط را بدست آورند. Der Autor berichtet von der Zeit, dass das Lesen von Literaturverboten war. Die Menschen haben trotzdem gelesen und damit riskiert, ins Gefängnis zu kommen und gedemütigt zu werden. Er berichtet uns von der schweren Zeit der Kulturrevolution in China allerdings in einem heiteren, anekdotischen Ton. Zwei pfiffige chinesische Stundenten, die zur „kulturellen Umerziehung“ in ein abelegenes Bergdorf ans Ende der Welt verschickt wurden, merken bald, dass sie nur eine einzige Möglichkeit haben zu überleben: Sie müssen in den Besitz jenes wunderbaren Lederkoffers gelangen, der die verbotenen Meisterwerke der westlichen Weltliteratur enthält. Denn nur mit ihnen können sie den Widrigkeiten ihres Daseins entkommen- und vielleicht am Ende das Herz der kleinen Schneiderin gewinnen.