"الکساندر سرگیویچ پوشکین" پدر ادبیات روسی، بزرگترین شاعری که روسیه تا کنون به خود دیده است و همۀ نویسندگان قرن نوزدهم این کشور، انگیزش خود را مدیون او هستند در سال 1799 در مسکو بدنیا آمد.... خاستگاه پدری او یکی از کهن ترین خاندان اشرافی روسی با قدمتی 600 ساله و مادرش نیز نوادۀ " آبراهام هانیبال" امیر¬زادۀ حبشی بود که در کودکی اسیر و به تزار "پیوتر کبیر" هدیه شده بود. "پوشکین" به خون روسی و افریقایی خود افتخارمی¬کرد.... می توان گفت که پرورش و مراقبت ازاو منحصرا" برعهدۀ دایه "آرینا" پرستار محبوبش بود. "آرینا" او را با قصه¬ها و افسانه¬های عامیانۀ قدیمی روسیه آشنا کرد که امروزه نیز به اشکال مختلف درآثار "پوشکین" دیده شده و حس می¬شوند.... چکیدۀ این رمان منظوم به این شرح است: "اوژن اونگین"، یک ژیگولوی (مرد خودآرا و خوشگذران) روسی برای زندگی، از شهر به روستا می¬رود. آنجا حوصله¬اش سرمی¬رود وبا "لنسکی" شاعر و هم¬چنین خانوادۀ "لارین" دوست می¬شود. وی با وجود ابراز علاقۀ" تاتیانا لارین" از او روی برمی¬گرداند. "لنسکی" هنگامی که نامزدش با "اونگین" معاشقه می¬کند، او را به دوئل دعوت می¬کند و درآن کشته می¬شود. چند سال بعد، عشق "اونگین" به "تاتیانا" که دراین بین ازدواج کرده است دوباره سربرمی¬آورد. ولی اکنون نوبت "تاتیانا"ست که دست رد به سینۀ او بزند. بن مایۀ رمان همان چیزی است که در زندگی واقعی رخ می¬دهد: حسادت و غروری که به آن لطمه خورده است. "پوشکین" با شخصیت عنوان اثر خود انسان¬های بیهوده را معرفی می¬کند: یک مرد ثروتمند، اما همیشه بی حوصله، نجیب زاده¬ای خسته از دنیا و وسوسه¬های آن که سرگردان ازاینجا به آنجا کشیده می¬شود، که دوست خود را در یک دوئل می¬ کشد و با هیچکس و هیچ چیز نمی¬تواند ارتباط برقرارکند تا زمانی که مانند یک میوۀ خشکیده باقی بماند. کتاب شامل دو بخش است: بخش نخست رمان منظوم اوژنی اونگین و بخش دوم نمایشنامه¬های بوریس گودونف، سلحشور آزمند، موتزارت و سالی یری، مهمان سنگی، ضیافت به روزگار طاعون، روسالکا و صحنه هایی از دوران سلحشوری پیوست انتهای کتاب به بخش¬های از قلم افتادۀ اوژنی اونگین و بوریس گودونف، همچنین توضیح واژه¬های دشوار و اسامی افراد اختصاص یافته است. „Alexander Sergejwitsch Puschkin“, der größte Dichter, den Russland bisher hervorgebracht, der Vater der russsischen Literatur, dem alle russischen Schriftsteller des 19. Jahrhunderts entscheidende Anregungen verdanken, wurde 1799 in Moskau geboren. Von Vaters Seite enstammte er eimen der ältesten russischen Adelgeschlechter..., seine Mutter dagegen war eine Enkelin „Abraham Hannibal“s. Auf beides, auf sein sechshundert Jahre altes Geschlecht und auf sein afrikannisches Blut , war „Puschkin“ stolz..... Er wuchs fast ausschließlich unter der Obhut seiner geliebten Kinderfrau „Arina“ auf, die ihm die alten russischen Volksmärchen und Legenden nahebrachte und die ebenfalls in vielerlei Gestalt noch heute in „Puschkin“s Werk lebendig ist.... Die Handlung dieses Roman in Versen ist rasch erzählt: „Eugen Onegin“, ein russischer Dandy, zieht von der Stadt aufs Land. Dort langweilt er sich und freundet sich mit dem Dichter „Lenski“ sowie mit der Familie „Larin“ an. Er verdreht „Tatjana Larin“ den Kopf, weist ihre Avancen jedoch ab. Als „Onegin“ mit „Lenski“s Verlobter flirtet, fordert dieser ihn zum Duell – und wird getötet. Einige Jahre später erwacht „Onegin“s Liebe zur inzwischen verheirateten „Tatjana“ doch noch. Aber jetzt ist sie es, die ihm einen Korb gibt. Der Grund im Roman wie im richtigen Leben: Eifersucht und gekränkter Stolz. „Puschkin“ entwickelte mit seinem Titelhelden den Typus des überflüssigen Menschen: ein reicher, aber stets gelangweilter, der Welt und ihrer Verlockungen überdrüssiger Adliger, den es bald hierhin, bald dorthin zieht, der seinen Freund im Duell tötet und der sich an nichts und niemanden binden kann, bis er wie eine verdorrte Frucht zurückbleibt. Die Dramen: Boris Godonow, Der geizige Ritter, Mozart und Salieri, Der steinerne Gast, Das Gelage während der Pest. Russalka, Szenen aus der Ritterzeit. Dem Buch ist einen Anhang hinzugefügt, der aus den ausgelassenen Teilen von Eugen Ongin und Boris Godunov sowie der Erklärung schwieriger Wörter und der Namen von Personen besteht.