خاطرات "کارل¬هاینتس بؤم" توصیف صادقانه و منتقدانۀ یک زندگی است. یک زندگی جذاب و مثال¬زدنی. جذاب برای اینکه نشان¬دهندۀ مسیرزندگی یک بازیگر با شهرت بین¬المللی ازعرصۀ تئاتروسینما به سوی آسیب دیدگان ناشی از گرسنگی درساحل صحراست. مثال¬زدنی برای اینکه یک مرد مسیر سختی را که می¬باید طی می¬کرد تا به هدفش برسد، توصیف می¬کند. " کارل¬هاینتس بؤم"(2014-1928)، تنها فرزند پسر رهبرمشهورارکستر"کارل بؤم"بود. دوران کودکی و نوجوانی با توجه و مراقبت گذشت ولی سایۀ پدری سرشناس آن را دشوارمی¬ساخت. "کارل¬هاینتس" گوشه¬گیرشد؛ نقشی که درصحنۀ بورگ-تئاتروینبه عنوان بازیگر توانست ازآن رهایی بیابد. سرآغاز یک حرفه. اما باوجود موفقیت درعرصۀ بازیگری،"بؤم" هنوز در جستجوی هویت واقعی خود بود. چراکه زندگی اوهمچنان تحت تأتیر نام¬آوری پدربود. اندکی پیش از درگذشت وی در سال 1981، "کارل¬هاینتس" تصمیمی گرفت که زندگیش را کاملا" دگرگون کرد. در نمایش? Wetten dass (شرط ببند که؟)"کارل¬هاینتس بؤم" یک فراخوان جمع¬آوری کمک¬ مالی برای مردم گرسنۀ آفریقا داد. بدین ترتیب بنای سازمان خیریۀ Menschen für Menschen نهاده شد که وی ده سال با موفقیت آن را مدیریت کرد. اودر اتیوپی روستاهایی ساخت که هزاران پناهنده را که گرسنگی تهدیدشان می¬کرد درآنها اسکان داد و هرسال برای کمک به آنجا می¬رفت. همچنین برای دادن گزارش و جمع آوری کمک¬های مالی سفر¬های سالیانه به کشورهای آلمانی زبان داشت. "کارل هاینتس بؤم" به آرمان خود دست پیدا کرده بود. او توصیف جذاب، صادقانه و جامعی از راه رفتۀ خود داده است. خاطرات وی در عین حال بخشی از تاریخ فرهنگی 40 سال گذشته است، ادیسه¬ای کاملاً شخصی و همچنین یک سند شاخص دوران معاصر. "کارل هاینتس بؤم"نمود امید بیش از400 هزار انسان است."(Der Stern) Die Memoiren des “Karlheinz Böhn“ erzählen offen und kritisch ein Leben, das so faszinierend wie exemplarisch ist. Faszinirend, weil es der Weg eines Mannes vom internationalen Starruhm in die Hungerödnis der afrikanischen Sahelzone ist. Exemplarisch, weil hier ein Mann schildert, welch schwierige Umwege er machen musste, bis er sein Ziel fand. „Karlheinz Böhn“(1928-2014), war der einzige Sohn des berühmten Dirigenten „Karl Böhm“. Kindheit und Jugend waren behütet, aber auch schwierig im Schatten dieses überragenden Vaters. „Karlheinz Böhm“ wurde zum Einzelgänger, eine Rolle, aus der er sich erst lösen konnte, als er Schauspieler wurde und ans Wiener Burgtheater ging. Eine Karriere begann. Doch trotz des Erfolgs war „Böhm“ immer noch auf der Suche nach seiner wahren Identität, er hatte sich noch immer nicht von der dominierenden Figur des Vaters gelöst. Erst kurz vor dessen Tod 1981 fasste er den Entschluß, der sein Leben veränderte wie nichts zuvor. In einer Sendung Wetten dass...? rief „Karlheinz Böhm“ zu einer spontanen Spendenaktion für die hungernden Menschen in Afrika auf. Daraus entstand die Hilfsorganisation Menschen für Menschen, die er seit zehn Jahren erfolgreich leitete. In Äthiopien baute er Dörfer auf, in denen er Tausende von Hungertod bedrohter Flüchtlinge ansiedelte. Jahr für Jahr war er vor Ort, um zu helfen. Jahr für Jahr reiste er durch die deutschsprachigen Länder, um zu berichten und um Spenden zu sammeln. „Karlheinz Böhm“ hatte sein Ziel gefunden. Den Weg dorthin erzählte er eindrücklich, ehrlich und packend. Seine Erinnerungen sind zugleich ein Stück Kulturgeschichte der vergangenen 40 Jahre, eine sehr persönliche Odyssee wie auch ein unverwechselbares Zeitdokument. ‚Karlheinz Böhm ist zur Hoffnungsfigur für mehr als 400000 Menschen geworden.‘(Der Stern)