رمان تجربۀ بسیار شخصی "الکساندر دوما"ی پسر- پایان غم¬انگیز شیفتگی وعشق او به "ماری دؤپلسی" یکی از روسپیان مشهور و زیبای پاریس در دهۀ چهل قرن نوزدهم را توصیف می¬کند. "آرمان دؤال" مردی ازبهترین محافل جامعۀ پاریس با " مارگریت گوتیه" روسپی آشنا شده و دلباختۀ او می¬شود؛ ولی ستارۀ بخت آنان شوم است. چرا که "آرمان" مردی جوان از خانواده¬ای خوب و "مارگریت" روسپی مشهور شهر است که معمولا" همزمان چندین دوستدارثروتمند دارد تا سبک زندگی مجلل آنان را به چالش بکشد. "مارگریت" برای عشق "آرمان" زندگی پیشین خود را رها می¬کند، ولی پدر مرد جوان از این رابطه ناخشنود است. او زن را تا زمانی که جدایی از "آرمان" را بپذیرد، تحت فشارقرارمی¬دهد. "مارگریت" بزودی می¬میرد و تنها پس از مرگ اوست که معشوق پی می¬برد چه کسی در پشت پردۀ این جدایی بوده است. مادام کاملیا (کاملیا تنها گلی است که می¬توان به مارگریت هدیه داد)، در نگاه نخست یک رمان عادی و پیش¬پا¬افتاده به نظرمی-رسد: یک داستان عاشقانۀ تأثرانگیز همراه با رنج و جدایی، وسرانجام یک پایان غم¬انگیز. "دوما" در واقع زمان خود را توصیف می¬کند: بی¬توجهی کامل به اخلاقیات و رسومی که ازدواج را تا حد یک قرارداد عادی بی¬ارزش می-سازند، بی¬بند وباری لگام¬گسیخته¬ای که پسران جامعۀ پاریس را وامی¬دارد تا ثروت خود را برای بدست آوردن زیباترین و نازپرورده ترین روسپی بدهند تا با او بدرخشند. این نمود رنگارنگ و واقع گرایانه از آداب و رسوم همان چیزی بود که بعدها واقع گرایان بزرگی مانند "فلوبر" و "زولا" آن را پیشاهنگ هنر خود می دانستند. اپرای La Traviataساختۀ "وردی"، با حضور "گرتا گاربو" در نقش اصلی یک موفقیت بزرگ در دنیای فیلمسازی بود و این اثر را جاودانه ساخت. Der Roman schildert „Dumas-der Jüngere“ ein sehr persönliches Erlebnis-seine leidenschaftliche, jedoch tragisch endende Leibe zu „Marie Duplessis“, einer berühmten Halbweltschönheit im Paris der vierziger Jahre des 19. Jahrhunderts. Der junge „Armand Duval“, ein Mann aus den besten Kreisen der Pariser Gesellschaft, lernt die Kurtisane „Marguerite Gautier“ kennen und lieben, doch ihre Beziehung steht unter keinem guten Stern. Denn er ist ein junger Mann aus gutem Haus und sie eine stadtbekannte Mätresse, die meistens mehrere reiche Liebhaber gleichzeitig hat, um ihren luxuriösen Lebensstil zu bestreiten. „Marguerite“ gibt ihr altes Leben zwar „Armand“ zuliebe auf, aber dessen Vater stört sich an der Beziehung. Er setzt „Marguerite“ so lange unter Druck, bis sie einwilligt, sich von „Armand“ zu trennen. „Marguerite“ stirbt bald darauf, und erst nach ihrem Tod erfährt ihr Liebhaber, wer wirklich hinter der Trennung steckte. Kameliendame )Die einzigen Blumen, mit denen man sie beschenken darf, sind Kamelien(hat auf den ersten Blick einige Ähnlichkeit mit einem Trivialroman: eine unglückliche Liebesgeschichte mit Schmerz und Entsagung, ein tragisches Ende. In der Tat schildert „Dumas“ seine Zeit: die völlige Verwahrlosung der Sitten, die die Ehe zu einer konventionellen Einrichtung abwertete, die hemmungslose Eitelkeit, mit der die Söhne der Pariser Gesellschaft ihr Vermögen dazu verwandten, die schönste und verwöhnteste Kurtisane zu gewinnen und mit ihr zu glänzen. Diese farbenreiche und wirklichkeitsnahe Sittenschilderung war es, worin die späteren großen Realisten wie „Flaubert“ und „Zola“ eine Vorbotin ihrer Kunst erblickten. Unsterblich wurde der Roman durch „Verdi“s Oper La Traviata. Mit „Greta Garbo“ in der Hauptrolle war er ein großer Filmerfolg.