نویسندۀ سوئیسی "گوتفریدکلر"، با کتاب هاینریش سبز¬پوش خود (1855-1854) یک زندگی¬نامۀ خود¬نوشت مبسوط از پیشرفت وتحول یک هنرمند نوشته است. همانطورکه ازعنوان کتاب برمی¬آید"هاینریش" (سبزرنگ لباس اوست) همان "کلر" است که بدون حضورپدربزرگ شده و به دلیل یک شوخی بی¬جا ازمدرسه اخراج می¬شود. این ماجرا باعث می¬¬شود تا او برای به واقعیت رساندن حرفۀ مورد علاقۀ خود یعنی نقاشی روش منحصربه¬ ¬فردی درپیش بگیرد. زندگی او مدت زیادی متأثرازفقروبدهی درتشویش گذشت. درحالی¬که "کلر" درخود استعداد نقاشی نمی¬دید، "هاینریش سبزپوش" براین موضوع صحه نمی¬گذاشت: مصمم و سرسخت به راهش ادامه می¬دهد. اوبه ندرت می¬توانست میان واقعیت وجهان¬بینی شاعرانه- رمانتیک خود تمایزقائل شود. به این ترتیب، اوازدرک عشق به دوزن بازمی¬ماند؛ مادررا به تباهی می¬کشاند وسرانجام دررسیدن به آرمان¬های خود شکست می¬خورد. درجلد دوم رمان (1880-1879)، نویسنده سرنوشت "هاینریش سبزپوش" را کمی تلطیف کرد: او توانست برای آخرین باردست آشتی به سوی مادر دراز کند و به جای دق کردن ازغصه، به همراه دوست دوران کودکی خود زندگی متوسط کارمندی درپیش بگیرد. جایگاه رمان "کلر" درنقطۀ اوج "رئالیسم(واقع¬گرایی) شاعرانه" در قرن 19 است و درردیف مهمترین رمان¬های آموزشی آلمانی محسوب می¬شود. Der Schweizer Autor „Gottfried Keller“ verfasste mit seinem Grünen Heinrich (1854/55) einen weitgehend autobiographisch geprägten Künstler- und Entwicklungsroman. Genau wie die Titelfigur Heinrich (grün wird er wegen der Farbe seiner Kleidung genannt) wurde der vaterlos aufgewachsene „Keller“ wegen eines Lausbubenstreichs von der Schule ausgeschlossen und musste seinen Berufswunsch, Maelr zu werden, mit eigenen Mitteln verwirklichen. Lange lebte er in der Angst vor Armut und Schulden.Während sich „Keller“ jedoch mangels Talent von der Malerei abwandte, verfügt der grüne Heinrich nicht über diese Einsicht: Geradlinig, ja störrisch verfolgt er seinen Weg. Er vermag selten zwischen Realität und eigener poetisch-romantischer Weltsicht zu unterscheiden. So lässt er sich auch die Liebe zweier Frauen entgehen, treibt die Mutter in den Ruin und scheitert schließlich an seinen Idealen. In der zweiten Fassung des Romans (1879/80), milderte „Keller“ jedoch Heinrichs Geschick: Er kann der sterbenden Mutter noch ein letztes Mal die Hand reichen, und statt aus Gram zu sterben, führt er mit seiner Jugendfreundin ein bescheidenes Beamtenleben. „Keller“s Roman stellt den Höhepunkt des so genannten poetischen Realismus im 19. Jahrhundert dar und reiht sich unter die bedeutendsten deutschen Bildungsromane ein. مارتین زالاندرآخرین رمان "گوتفرید کلر" است. "مارتین زالاندر" آموزگارآموزش دیدۀ دورۀ ابتدایی واکنون تاجرموفق، با نیرنگ دوست دوران کودکی خود" لوئیس وول¬وند" فریبکارتمام دارایی خود را ازدست می¬دهد. او تصمیم می¬گیرد برای بدست آوردن پول به برزیل سفرکند. همسرش "ماریا" و سه فرزندش"نتی"، "ستی" و"آرنولد" را درشرایط وخیم اقتصادی درسوئیس رها می¬کند. پس ازغیبتی هفت ساله، یک مردجوان، شیک¬پوش وبرازنده به شهرمؤنستربورگ درسوئیس بازمی¬گردد. اوبرای درآغوش کشیدن همسروبچه¬هایش بی¬تاب است. خیلی زود سروکلۀ "لوئیس وول¬وند" دوباره پیدا می¬شود. اوسعی می¬کند باردیگر"مارتین" بی¬گناه را فریب دهد. "کلر" دررمان خود از پیامدهای اقتصاد مدرن، انحصارثروت دردست یک فرد آن¬هم باهزینۀ دیگرافراد جامعه، بیداد تب سفته بازی، فساد ومعاملات داخلی انتقاد می¬کند. "گوتفرید کلر"(1890-1819)، سیاستمدار و نویسنده سوئیسی بود. اوتحصیلات ابتدایی خود را درمدرسۀ عالم¬المنفعۀ شهرزادگاهش- زوریخ- گذراند. "کلر" کارش را با نقاشی آبرنگ شروع کرد و نخستین کار¬های ادبی خود را درقالب نمایشنامه¬های کوتاه منتشرساخت. با اینکه او به شدت تحت تأثیر و الهام گرفته از(Vormärz) ادبی بود، اما می توان آثاراو را واقع گرایانه دانست. (اصطلاح Vormärz به دوران تاریخ آلمان بین انقلاب ژوئیه 1830 و انقلاب مارس 1848 اشاره دارد. دراین دوران فریاد مطالبۀ دموکراسی، آزادی وهمبستگی ملل بلندترشد. اصطلاح Vormärz دربرابر ادبیات محافظه¬کار، مدعی وسیاسی اقتدارگرایBiedermeier بکاربرده شد. ژانرهای مهم این دوره نامه ، سفرنامه و شعر سیاسی می¬باشند. Biedermeier باهمبستگی با طبیعت، میهن¬پرستی، اشتیاق به چکامه¬های روستایی وعاشقانه و آرامش درونی مشخص می¬شود. برخلاف Vormärz نه با شورش سیاسی بلکه با ارزش¬های محافظه¬کارانه و انفعال سیاسی شکل گرفته است.) Martin Salander ist „Gottfried Keller“s letzter Roman. „Martin Salander“, ausgebildeter Volkslehrer, nun aber erfolgreich als Kaufmann tätig, wird von seinem zwielichtigen Jugendfreund „Louis Wohlwend“ um sein ganzes Vermögen gebracht. Er beschliesst, nach Brasilien zu reisen, um dort wieder zu Geld zu kommen. Seine Frau „Marie“ und die drei Kinder „Netti“, „Setti“ und „Arnold“ lässt er in prekären finanziellen Verhältnissen in der Schweiz zurück. Nach siebenjähriger Abwesenheit kehrt ein junger, elegant gekleideter Herr -„Martin Salander“- in die Schweizer Stadt Münsterburg zurück. Er hat es eilig, seine Frau und seine Kinder endlich in die Arme zu schließen. Bald schon taucht auch „Louis Wohlwend“ wieder auf und versucht den arglosen „Martin“ ein weiteres Mal zu prellen. „Keller“kritisiert in seinem Roman Folgeerscheinungen der modernen Wirtschaft, die Bereicherung Einzelner auf Kosten aller, Verbreiten des Spekulationsfiebers, der Korruption und des Insiderhandels. „Gottfried Keller“ (1819-1890), war ein Schweizer Politiker und Autor. Als Kind besuchte er die Armenschule seiner Heimatstadt, Zürich. „Keller“ beginnt mit der Aquarellmalerei und verfasst erste literarische Arbeiten in Form von kurzen Theaterstücken. Nachhaltig vom literarischen Vormärz beeinflusst und inspiriert wurde, dessen Werk allerdings dem Realismus zugeordnet werden kann. (Vormärz: Der Begriff Vormärz bezeichnet die Epoche der deutschen Geschichte zwischen der Julirevolution von 1830 und der Märzrevolution von 1848. In dieser Zeit wurden die Forderungen nach Demokratie, nach Freiheit und nach geeinten Nationen lauter. Der Vormärz stand im Gegensatz zur Literatur des konservativen, restaurativen und politisch resignierten Biedermeiers. Wichtige Genres des Vormärz sind der Brief, der Reisebericht und das politische Gedicht. Der Biedermeier zeichnet sich durch Naturverbundenheit und Häuslichkeit sowie die Sehnsucht nach Idylle und innerer Ruhe aus. Im Gegensatz zum Vormärz ist er nicht von politischer Rebellion geprägt, sondern von konservativen Werten und politischer Passivität.)